Eğer 1974'te Bir Anadolu Köyünde Kumayla Aynı Evde Yaşasaydın?

1974, bir Anadolu köyü. Bir nisan akşamı kocan avlu kapısından içeri, elinde bohçayla on dokuz yaşında bir kızı getiriyor. Kaynanan söylüyor: "Bugünden sonra bu evde kalacak." 34 yaşındasın, adın Şerife. Üç kızın var, oğlun yok. Eve gelen kuma Gülbahar, babasının borcuna karşılık verilmiş bir kız. Aynı ocakta iki kadının önce rakip, sonra birbirinin dayanağı olduğu bir yıl; kâğıtta "hiç kimse" olan bir annenin bebeği ve muhtarlıkta bir kâğıda basılan parmak izi. Bu hikâyeyi, kendi evine kuma gelen kadının gözünden yaşıyorsun. Bu hikâyedeki Şerife, Gülbahar, Halil, kızlar ve köy kurgu. Ama 1926 Medeni Kanunu'yla tek eşliliğin gelmesi ve imam nikâhının kanunda karşılığının olmaması gerçek. Yirmi Haziran bin dokuz yüz yetmiş dörtte kabul edilen bin sekiz yüz yirmi altı sayılı kanunun, evli bir erkekle evli olmayan bir kadından doğan çocukların bile nüfusa yazılmasına izin vermesi gerçek. Aynı kanunun bu birlikteliğin evlilik olarak yazılamayacağını söylemesi de gerçek. Bu kanun beş yıl yürürlükte kaldı; benzer aflar yıllar boyunca defalarca çıkarıldı.